Padelbanen op een gedeeld sportpark: wie bouwt, betaalt en beheert?

Waarom een gedeeld sportpark om andere afspraken vraagt

Op een eigen terrein beslist één bestuur. Op een gedeeld sportpark zitten vaak een tennisvereniging, een voetbalclub, soms een hockey- of korfbalvereniging en de gemeente als eigenaar van de grond allemaal aan tafel. Iedereen ziet de kansen van padel, maar iedereen kijkt ook naar zijn eigen leden, zijn eigen kas en zijn eigen stuk grond.

Dat maakt het project niet ingewikkelder om te bouwen, wel om over te besluiten. Een padelbaan heeft een speelveld van 10 x 20 meter en je rekent met ongeveer 11 x 21 meter per baan inclusief uitloop. Die ruimte moet ergens vandaan komen: een strook naast de tennisbanen, een overbodig trainingsveld of een hoek bij de parkeerplaats. Wie die grond nu gebruikt, huurt of in erfpacht heeft, bepaalt mee of het kan.

Daarnaast lopen op een sportpark meer belangen door elkaar dan je op het eerste gezicht ziet. De gemeente denkt aan het omgevingsplan, geluid richting woningen en de bredere sportvisie. Verenigingen denken aan contributie, ledenbinding en vrijwilligers. Een commerciële partij denkt aan gebruik en terugverdientijd. Als je die belangen vroeg op tafel legt, voorkom je dat een goed plan halverwege vastloopt op een vraag die niemand had gesteld.

Padelbaan sportpark: wie bouwt en wie betaalt?

In de praktijk zie je grofweg vier vormen. Welke past, hangt af van wie de grond heeft, wie het geld heeft en wie de tijd heeft om de banen te beheren.

• Eén vereniging bouwt en exploiteert. Bijvoorbeeld de tennisclub, die al een racketsportcultuur, een baanplanner en vrijwilligers voor onderhoud heeft. Andere verenigingen huren uren of krijgen een ledentarief.
• Een gezamenlijke stichting of coöperatie. De verenigingen brengen samen geld in en delen risico en opbrengst naar rato. Dat vraagt een goede regeling voor toetreden en uittreden.
• De gemeente of een sportparkbeheerder bouwt. De banen worden onderdeel van het sportpark en verenigingen huren of krijgen een gebruiksrecht. Dit past vaak waar de gemeente al eigenaar is van velden en gebouwen.
• Een exploitant op het sportpark. Een commerciële partij krijgt een recht van opstal of een huurovereenkomst en draagt de investering. Verenigingen spreken vaste uren of ledenkortingen af.

Bij de financiering helpt het om in banen te denken in plaats van in één groot project. Een outdoor padelbaan kost vanaf € 69.500 sleutelklaar inclusief grondwerk en fundering, exclusief btw. Stel dat drie verenigingen samen twee banen willen: dan weet je direct over welke orde van grootte je praat en kun je per partij bespreken wat haalbaar is. Willen de partners liever geen groot bedrag ineens uitgeven, dan is een padelbaan leasen via Grenke een alternatief waarbij de kosten over de looptijd worden gespreid.

Belangrijk is dat duidelijk is wie eigenaar wordt van de banen, en wat er gebeurt als een partner stopt. Leg vast wie de banen afschrijft, wie ze verzekert en wat er met de restwaarde gebeurt aan het einde van de overeenkomst. Dat voelt bij de start als een formaliteit, maar het is precies het punt waar samenwerkingen later op stuklopen.

Wie beheert de banen en wie is het aanspreekpunt?

Beheer is meer dan sleutels en schoonmaak. Het gaat om het boekingssysteem, de toegang, de verlichting, vragen van omwonenden, schade en het contact met de bouwer. Als dat over drie besturen verdeeld is, weet straks niemand wie de kapotte lamp laat vervangen of wie de buren te woord staat.

Wijs daarom één beheerder aan, ook als het eigendom gedeeld is. Dat kan de vereniging zijn die de meeste uren afneemt, de sportparkbeheerder van de gemeente of de exploitant. Die partij krijgt een duidelijk mandaat en een budget, en rapporteert een paar keer per jaar aan de andere partners.

Spreek ook af hoe besluiten worden genomen die verder gaan dan dagelijks beheer. Een extra baan, een overkapping of andere openingstijden raken iedereen. Een klein overleg met één vertegenwoordiger per partij en een vaste agenda werkt beter dan overleg dat pas start als er iets mis is.

Bij een gedeelde accommodatie komt ook de vergunning vaak bij de beheerder terecht. Een omgevingsvergunning is vaak nodig, zeker bij verlichting, een overkapping of als er woningen in de buurt liggen. Wie de aanvraag doet en wie de voorwaarden naleeft, zoals speeltijden en lichturen, moet vooraf duidelijk zijn. Meer achtergrond lees je op de pagina over de vergunning voor een padelbaan.

Wie boekt wanneer? Voorrang zonder ruzie

Het boekingsrooster is waar samenwerking op een sportpark het snelst schuurt. De tennisclub wil op zaterdagochtend competitie spelen, de voetbalclub wil een padelavond voor de senioren en de gemeente wil dat de banen ook open zijn voor inwoners zonder lidmaatschap.

Werk daarom met één boekingssysteem en één set spelregels. Verdeel de week in blokken: vaste uren voor competitie en training per vereniging, uren met voorrang voor leden van de partners en uren die vrij boekbaar zijn voor iedereen. Leg ook vast hoe ver vooruit je mag boeken en wat er gebeurt met vaste uren die niet worden gebruikt, zodat banen niet leeg staan omdat ze op papier gereserveerd zijn.

Tarieven horen bij die afspraken. Leden van partnerverenigingen betalen bijvoorbeeld een lager uurtarief of een vast bedrag per seizoen, externe spelers betalen het losse tarief. Hoe je dat ook inricht: maak het zichtbaar in het boekingssysteem, zodat de beheerder niet per geval hoeft te beslissen.

Denk ook aan de openingstijden van het sportpark zelf. Als het hek om tien uur ’s avonds dichtgaat, moet de laatste boeking daarop aansluiten. En als het park ’s ochtends nog op slot zit, moet iemand weten hoe spelers binnenkomen. Dat soort details lijken klein, maar ze bepalen of de banen in de praktijk prettig te gebruiken zijn.

Onderhoud: wie veegt en wie betaalt de machine?

Padelbanen vragen regelmatig onderhoud. Het zand in het kunstgras moet verdeeld blijven, blad en vuil moeten eraf en het glas moet schoon. Gebeurt dat niet, dan slijt het kunstgras sneller en speelt de baan slechter. Op een gedeeld park is het risico dat iedereen denkt dat een ander het doet.

• Wekelijks: vegen, blad verwijderen en zand verdelen. Leg vast welke vereniging of beheerder dit doet en op welke dagen.
• Periodiek: het kunstgras machinaal borstelen en reinigen, bijvoorbeeld met een VP70 of een Padmax VX2. Spreek af wie de machine aanschaft of huurt, waar hij staat en wie ermee mag werken.
• Jaarlijks: een controle van glas, staalwerk, verlichting en kunstgras. Een onderhoudscheck geeft een onafhankelijk beeld van de staat van de banen.
• Reservering: een vast bedrag per baan per jaar in een onderhoudsfonds, zodat vervanging van kunstgras of lampen later geen discussie wordt.

Eén machine kan alle padelbanen op het park onderhouden, ook als ze van verschillende partijen zijn. Dat scheelt geld, mits je afspraken maakt over gebruik, opslag en reparaties. Hoe je onderhoud in het algemeen aanpakt, lees je op de pagina over padelonderhoud.

Leg tot slot vast wie de bouwer belt bij schade of een storing. Eén aanspreekpunt voorkomt dat drie besturen tegelijk bellen, of juist niemand.

In welke volgorde pak je het aan?

Padel op een sportpark is geen uitzondering meer. Op Sportpark Blijdorp in Rotterdam liggen zes padelbanen, en bij Sportclub Houten in Houten ook zes. Hoe je de samenwerking inricht verschilt per park, maar de volgorde van de stappen is meestal dezelfde.

Begin met een verkenning: welke partijen willen meedoen, welke grond is beschikbaar en wie is eigenaar. Maak daarna een eerste schets van het aantal banen en de plek, en toets die aan geluid, verlichting en vergunning. Pas als dat helder is, praat je over geld en eigendom, en als laatste over het rooster. Wie die volgorde omdraait, onderhandelt over uren op banen die er misschien nooit komen.

Zet de afspraken op papier voordat de schop de grond in gaat. Een intentieverklaring tussen de partners is een goed begin, een uitgewerkte samenwerkings- of gebruiksovereenkomst is het eindpunt. Laat daarin terugkomen wie bouwt, wie betaalt, wie beheert, wie boekt en wie het onderhoud doet.

Wat je nu doet

Wil je weten wat er op jouw sportpark kan, doe dan eerst de gratis Projectcheck. Je ziet in een paar minuten of de locatie geschikt lijkt en of je waarschijnlijk een vergunning nodig hebt, en wij beoordelen daarna de plek. Met die uitkomst heb je iets concreets om met de andere verenigingen en de gemeente te bespreken.

Is de plek duidelijk, dan kun je een offerte aanvragen voor het aantal banen dat jullie samen voor ogen hebben. Wil je eerst overleggen over de samenwerkingsvorm of de indeling van het terrein, bel dan 0320 331 588 of mail naar info@allesvoorpadel.nl. Allesvoorpadel bouwt sinds 2015 padelbanen en heeft er ruim 650 opgeleverd in meer dan 200 projecten, ook op parken waar meerdere partijen samen beslissen.

Over Allesvoorpadel

Allesvoorpadel bouwt padelbanen sinds 2015 en heeft ruim 700 banen in meer dan 200 projecten opgeleverd. Het bedrijf is VCA* (SCC) gecertificeerd en aangesloten bij de Vereniging Padelbaanbouwers Nederland. Bekijk alle opgeleverde projecten.

Veelgestelde vragen